Arkadaşlarım ve Takıları

Herkes bilir ki arkadaşlara arada takılan isimler vardır. Aslında isim takıştırma kavarmı hiçbir zaman benim çevremdeki insanlarda çok gelişmemişti. Yani hani filmlerde olur ya arkadaşar birbirne hep takıları ile hitap ederler. Sanmam ki bu alışkanlık güzide ülkemizde olası olsun.

Neyse bu yazının ana konusuna gelirsek arkadaşlarıma taktığım takılar ("Senarious beyden geline 24 ayar kapak" anlamında takmak değil ya.) Pek çok var ama bir kaçını yazacağım isim vermeye gerek yok.

Pedofili-can

Tanımı Klasik "xxx-can" versiyonlardan biri. Daha garip versiyonuda ver pedobearcan şeklinde. Belki loliconcan da olabilir.

Özelliği: bildiğin küçük gösteren hatunlardan hoşlanlara verilen ad. Aslında gerçek anlamından uzak ki zaten gerçek anlamını taşıyan birisi ile işim de olmaz.(Sonra senarious neden katil oldu, olur tabii a.q.)

Zoofili-can 

Tanımı: gerçek anlamı hayvan sevici bilindiği üzere (Hayvan gibi insanlardan ("hayvan gibi" insan kavramını baya bi ırgalamak lazım insan  hayvan mıdır yoksa hayvan insan mıdır.) bahsetmiyorum onlar öküzsevici oluyor herhalde, krosevici veya kaşınanda diyebiliriz (bkz jenna jameson).)

Özelliği: bu tip insanlar bi garip oluyor. Bol bol hayvanlı bişeyler izler. Ne olursa izlerler. Tvlerinin 1 tuşu Animal planet, 2. tuşu national geo, 3. tuşu animal sex(!)tir genelde. Bilgisayarları karıştırılırsa iyice gizlenmiş bir klasör içinde "cüceli_eşşekli_kaplumbağalı porno" bulunabilir. Bi gariptir bunlar durup dururken herhangi bir şeye bunun hayvanlısı olsa diyebilirler. Mesela t-shirtlere, otomobillere, mankenlere(!) gibi. İnsanlara zararı yoktur. Taa ki insanlarında hayvan olduğunu anlayıncaya kadar. Anlayınca bırakın bi seksüelliği. Ekosistem sevici olur bunlar. Harbi bak. Genelde makine mühendisi olur bunlar, aşırı durumlarda bilgisayar mühendislerinden de çıkar

Pedozoofili-can

Tanımı: Halk arasında civciv-sevici olarakta anılırlar. Bunlar üstteki ilk ikisinin karışımıdırlar. 

Özelliği: yok aslında çok zor bulunur (evet bi tanesini tanıyorum burdan Mr. B ye saygılar zuzu)

Şimdi daha spesifik olalım bakalım

Abaza-can: Tehlikeli lan bu adamlar harbi bak. Elleri falan durmaz bunların. hep bişey kavramak isterler. One handed keyboard using'in bokunu çıkarmışlardır(bkz. evrim teorisi). yeteri dozajda hormon salgılarsa ne yapacakları belli olmaz bunların. Yazları özellikle sıcak havalarda pek yaklaşmamak lazım.

Cünüp-can: Bunlar yukarıdakinin uysal formul. Yani kimse zararı yoktur bunların. Evlerinde istediklerini yaparlar. Amaa yanında fazla gezmeyin derim. Bu herifler şansızdır ama ölümüne yani bu heriflerle gezerken tutupta kafanıza bişeyler düşme olasılığı çok fazla. İşiniz rasgelmez bi kere, kesinlikle hemde. Trenler kaçar, uçaklar düşer, kızlar terkeder aman diyim aman.

Oha-can: Bunlar herşeye şaşırırlar. "abi geçen gün nefes alıyorum."a bile "oha abi nefes mi alıyorsun. hadi canım" tarzı girişirler. Sürekli bi şaşırma içindedirler. Bi önceli yaşamlarında kedi falandır bunlar. İlk başta tepkileri kulak tırmalarda sonra alışırsınız. hele bunların kız versiyonu vardır ki aman aman aman. "oha falan oldum yani". lütfen ölün pls. "oha bize ölün dedi oha falan oldum yani"

hikikomori-can: bu adamlardan arkadaş zor olur ya. Evden çıkmaz bunlar bak. Evlerini yaşam alanı tayin etmişlerdir. 20 metre kare alanda hayatlarını mutlu mesut sürdürebilirler. Gayet uysaldırlar da işte sosyal yönleri zayıftır.

gg-can: diğer bi ismi epic fail-can. aslında herşey açık, o kadar faildirler ki... yazamaya üşendim. gg.

Metal-can: çok eğlenceli lan bu tür. Bi garip bakarlar dünyaya zevklidir izlemesi. Paso metal dinletmeye çalışırlar falan anlamadığınız halde. İçten içi metalci yapmaya çalışırlar. Toplu taşıma aletlerine binince şarkılarını herkesler paylaşırcasına kulaklıkları bangır bangır öter. ama asıl amaçları bu değildir. sadece duymazlar(bkz. fazla masturbasyon sağır yapar)

death metal-can: yukarıdakinin upgrade versiyonu bi tane bundan normal insana yeter. Harbi bak. O kadar yane.

alkol-can: bu adamlar var ya bu adamlar akşamın bi vakti açarlar bu mevzuyu ölümüne canınız çeker. Ulan birlikte içelim desen. Dallamadır bu herifler senden bi 2 saat uzakta otururlar "sonra gelme mi dedin" derler adama. Rakı şişesinde balık evrsiyonlarıda var bunların. Ama işte hep yalnız içerler, başkalarınında kanına girerler. Öyle şerefsizdirler (johnny'e sevgi kafacıkları). Ama bunlarla içmeside süper zevklidir ha. Neyse onlara gitsemde içsek...

genel isimler

herkese gider bu isimler

shonen-can: erkeklere kullanılabilir.

shojo-can: yukarıdakinin kız versiyonu

pikachu(-can): erkeklerde hatunlarda gider güzeldir.

dallama-can: herşeye herkeze gider bu. Key cümledir ölümcüldür.

Neyse aklımdakiler bunlar gelirse gene yazarım hadin kolay gele herkese 

Cadı'nın geçen 20. baharı

20 seneni doldurmuşsun artık sanırsam.
Dilek olay 20 bahar geçmiş hayatından.
Kaç kazan kaynattın kimbilir 20 yılda veya daha kaç kazan kaynatacaksın... Kim bilir kaçını ben görebileceğim.


Sen süpürgene binmiş giderken 21. senene doğru. Biz ayağı toprağa bağlı olanlardan yıldızlara daha yakın olan sen, hep öyle kal.

Nice senelere Witch of the Black Rubies...

Kazanlarında bi boy büyümüştür şimdi senin...

Ata Demirer, Johnny, bira ve kadiköy yokuşu...

Nerde kalmıştık bakalım ?

Üç parmak muhabbetinden sonra dağılmış olan ben kendimi içkiye vurmak sureti ile kara tarihimi, kör bahtımı biraz olsun neşelendirmek için kendimi birahiye vurdum. yok fiziksel bir temas anlamında değil... Birahinin içindeki biraya vurdum kendini. Neyse öbür masalara sıçramış olan üç parmak muhabbetinin ve benim şaşkınlığın bitinceye kadar güle oynaya muhabbet devam etmişti o gece. Ama ne derler bilirsiniz bir şey es kaza yanlış başladı mı öyle devam eder.

Şimdi günü biraz daha açalım isterseniz. O üç parmak muhabbetinin koptuğu sabah aslında Uluç'un doğum günü idi. Bir araya gelmemizin temel sebebi ulucun doğum gününü kutlamak idi. Neyse o günlerde ben deniz nedense kafa yaklaşık iki metre yimi santim havada (boyla karşılaştırınca bi karış oluyor arkadaşım abartmayın). Toplanan millet ile buluşulmuş hep beraber patso yemeye gidilmişti(ulan herşey burdamı koptu acaba; çünkü o masadaki herkes sosisli patso yemişti...) bünyeye yeterli mikrop, çikrop (çikrop nedir ya oldu olacak bari çükrop olsun...) ve kedi eti alındıktan sonra hep beraber içmeye gidilmişti.

Geri kalan kısmını siz tamamlarsınız şimdi durum şu nedense herkes o günlerde Ata demirer'in şovunu izlemiş onu tartışmakta. ben konuya bir haberim. Bilen bilir bir skeci vardır ata demirerin reklamlarla ilgili. Neyse birden bu adam madam kayarım ben buna muhabbeti dönüyor aramızda. (o sırada üç parmak muhabbeti çıkmamış hazırda bekliyor çıksa maffolcaz yani) Neyse skeçi bilmeyenler için anlatayim. Çok eski zamanda (fi tarih) bir araba reklamı vardı. Yolda bir taş ve ötesi bayan abla otostop çekmekte sonra araba tam yanında durmakta sonra şöför birden bişey farkedip kaçmakta ve o güzel hatun ablamızın yüzü o günün teknoloji ile tutup yırtılarak içinden çirkin adam çıkar. Böyle abuk bi reklam eleman bunu izler ata demirerde ve şey der reklam bitince " Adam madam kayarım ben buna". Her neyse biz muhabbeti böyle genişletmişiz herkes birbirine kayıyor. Uludağdayız sanki herkeste kayak var yolda musait sanki. Neyse üçparmak zirvesinden sonra biz alkol durumumuz gayet yüksek bir halde yola çıkmışız. Akşam 11-12 suları ama kadıköy sokakları bomboş. Boğanın ordan aşşağıya inerken kendi aramızdan muhabbetlerde şaka yapmışım "2 metre aramıza mesafe koyun lan" diyip sürüden ayrılmışım. O sırada da önümüzden topuklu uzun sarı saçlı bir eleman geçiyor. Neden mi eleman dedim. Şöyle efenim arkadaşın doğuştan metronomu var; ancak yokmuş gibi davranıyor (evet travesti...). Gördüm ben elemanı bizimkileri beklemek için durdum. O sırada bunlar geliyor. Şimdi hava karanlık, bizimkilerin açı kötü, bide alkollüler... Bunlar bizim elemanı abla sanmışlar. Muhabbete girmişler "Ulan taş gibi", "her eve lazım" diye. Ben dedim ki beyler eleman travesti idi. O an ki suratlarını unutamam. Elindeki şekeri yere düşmüş çocuk gibi bi suskunlaştılar bunlar gözleri yaşardı adeta...


İşte tam o anda... Johnny ağzından o ölümcül gecenin lafı çıktı. "Adam madam kayarım ben buna". İşte o gün benim o kadıköy yokuşunu yuvarlayarak indiğim gündü. Sadece benim mi ? orda ki herkesin.

Gözlerimizde yaşlar. Ellerimizde sazlar belimizde pekin ördekleri ile (portakallı pekin ördeği yapacaz kafa o kadar iyi) yuvarlana yuvarlana minibüslere gitmiştik. O akşam pek çok kere dediğim iki şeyi içimden bir kere daha demiştim. "uluç iyi ki doğdun" ve "Olum Johnny manyaksın sen".


Neyse adam madam kaçarım ben burdan...

Üç Parmak Sorunsalı...

Şimdi herşeyin kökü birahi ile başladı aslında. Yanlış olan birahi değildi bu konuda aslında. Birahinin bir suçu yok, suçu olan şişede durduğu gibi birahide durmayan bira diyebilirmiyiz. Hayır abisi kesinlikle sorun nam-ı diğer Johnny ve kendisinin yerinde duramayan 3 parmağı...

Şimdi herkes bilir 5 erkek ( tercihen abazalığın dibine vurmuştur bu insanlar, genelde hepsi sigara falan kullanır, boyları ve kiloları değişgendir) bir araya geldiği zaman eğer yaş kemale ermişse konuşacakkları konu bellidir. Kızlar, kızlar, ve onlarla olan yakın temas ilişkileri. Neyse içkininde etkisi ile güzelleşen sohbet barda devam etmektedir. Bendeniz yan masadaki kızı kesmekte olan N.Ş.A.'da gayet terbiyeli, edepli ve kendini bilen insan (yalancılığının dibine vurmak ?!) bu arkadaşların yaptığı hafif dozajta terbiyesiz ama ölümüne zevkli muhabbete kulak misafiri olmaktaydım. Neyse efenim konu bir bayanı belli hırdavatı kullanmadan nasıl mutlu edebilirize geldi ( nam-ı diğer ön sevişme). Neyse biz basit şeylerden bahsederken Johnny üç parmak dedi. Dedi demesine de benim %55'i yandaki masada olan dikkatim tamamen yerle bir oldu. Üç parmak nedir abi? nası yani 3 parmak? nereye giriyor o olum manyak mısınız siz? Hem o hatun 3 parmağı yedikten sonra bu işim muptelası olur anca bizim Mikail keser (ki Mikail Amerikan asıllı Siyahi bir arkadaşımızdır, anlayan anladı). Sonra biz böyle muhabbetini yaparken yan masaya sıçradı zaten muhabbet ve o bayan arkadaşımız sittin sene daha bana pas vermeyecenden dikkatiminin %55'i bana geri dönünce bi şey farkettim. Johnny'in eller küçük... Bildiğin küçük onun üç parmak benim 1.5 parmak anca eder ( zaten o ellerle bu eleman ya piyanist olurdu yada yazılımcı. Gitti yazılımcı oldu başımızı dijital saat yazdı az önce mesela...) Neyse ama benim şaşkınlıktan vediğim muhabbet ile buda aramızda bir efsane olarak tarihe geçmiş oldu. O zamandan beri nerde 3 parmak görsem aklıma Johnny gelir. Bide Mikail...


Daha böyle efsanelerimiz var, var olmasınada hangi birini anlatacam ki, mesela Funda var, Come on rocky get sirious gibi muhabbetlerimiz var. Ölene kadarda hatırlarız artık. Mesela son muhabbette "Lamba" şarkımız.

Bi ara onuda dinletiriz demi ?
Ha bu sırada Ne Lambası diyenlere için cevap
Gaz lambası...

Bahar ?! Part 0.99

Dikkat alttaki yazıyı Casper laptopu olanlar okumasın...

Önemli günlerden biri olan 29 Mart günü gelmiş çatmış. Biz Ali'nin ayarlaması ile (All Hail Ali Servet Eyüboğlu?!) Casper fabrikasında yapacağımız toplantı için yola çıktık. Şimdi şu Casper fabrikasını biraz açalım.

Açalım derken o eşşek kadar binanın içinde ne olmasını bekliyorsunuz siz? Ben gerçek anlamda ciddi bir fabrika olduğunu sanıyordum ama içeri girince ve biraz gezince bu düşüncenin aslında ne kadar yanlış olduğunu anladım. şimdi binanın hakkını verelim, hayatımda gördüğüm en teknik ve dizaynı güzel binalardan biri idi. Temizliğinden tutunda asansörüne kadar... ancak (ki işin en büyük falsosu burda) fabrikalıkla alakası olmayan bir yer burası. Montaj merkezi daha mantıklı bir tanımlama olur. Montaj derken aman sakın ciddi bir şey yapıldığını sanmayın yeteri kadar bilgi ile 13 yaşındaki bir veledin yapabileceği işlemler bunlar. HDD tak, anakart tak gibi takışma işlemlerinden oluşuyor.

Neyse güzelim "fabrika" gezildi, sonra işleri halletmek için toplantı salonuna geçildi. İşte Casper laptop olayı orda ceyran etti. Şimdi bir apla (yaşca benden baya bir büyüktü herhal) ki kendisi Casper'ın namından dolayı beklenmeyecek güzellikte bir apla (bahar bitti, hala yanlızım, kanım kaynıyorrr oyy oyyy...) biz projektöre Ali'nin laptop bağlarken gelip "aaaa Casper laptop değil mi ? nasıl olur ama bunu kullanamazsınız" diyerek beni dumurlardan dumurlara uğrattı. Şimdi dumurları bir sayalım. Birrr ablanın kendisi... İkiii tikky benzeri bir ses tonu ile söylemesi... üççç Casper'ın laptopu varmış alo?!... Beşşş müdürleri görürse ne yaparmış (masaaltı ?)... Neyse grup olarak yaşadığımız bu dumurdan sonra yarı HP ve MP ile yolumuza devam ettik. Laptoplar kaldırıldı. (evet o kadar adamın içinde bir Allah'ın kulunun casper laptopu yoktu) Süper ötesi teknoloji binada (tuvaletlerin bile ışığı kendiliğinden açılıyor o derece) biz beyaz tahta ve kaleme kaldık...

Neyse bunları atlattık. Güzel bir buluşma oldu herşey zevkli geçti İnprodA varlığı ile bizi şereflendirdi. Eğlendik ve sonunda eve geri döndük. Bir Mart günü daha böyle kapandı sonra Nisan ayı başladı. (şu an bitmiş olan) Biz yaklaşmakta olan bilişim kariyer günlerinden bi haberken kapıya elinde sopa ile 7-8 Mayısın gölgesi dayandı dayanmasına da... Kapı yoktu ki... Çünkü önce Nisan ayında odayı döşeyecez hep birlikte...

Bahar?! Part 1.00 ile bahar ayı konumuda bitiriceğim. Sonuçta artık bahar şaşkınlığının yerini Yazın baygınlığı almaya başladı. Kalın salıcakla...

Not: evet 4. nedeni söylemedim dumurun o b ende kalsın...

Bahar ?! Part 0.66

Sazlı sözlü ankara gezimizden sonra okulumuza (aslında evime, yatağıma ve banyoma kavuşmanın sevincide neyse) kavuşmanın sevinci ile c dersi ödevine daldık ki dalış o dalış...

Zaten yeterince yorgun bir halde İstanbula gelmişiz. Sanki savaşa gitmişte dönmüş bir tayfa gibiydik. Zati şahsiyetim eve vardıktan sonra babam tarafından bir güzel sorguya çekildikten sonra banyo denilen kutsal mabete koştu. Böyle yıkandığımı hatırlamıyorum. Neyse bir şekilde uyundu o akşam (Rüyamda fairy-chan'ı görseydim keşke, sWeeT Dreamz aRe MAde of Thizzz). Neyse yarın sabah rahatca kalkıldı ve okula gitti.

Şimdi bizim bir ödevimiz vardı gittimiz hafta verilmiş olan. (aslında cümleye bizim bir C hocamız var diye başlamam gerekiyorda Yusuf Sinan Hocanın çok ismi geçecek bundan sonra, o yüzden tanıtma gereksinimi duymuyorum) Şimdi ödev bildiğiniz zor. Aslında kolayda denebilirde bunu anca yaptıktan sonra söyleyebiliyorsunuz. Ömer Farukla gezide beraber yaparız ödevi demiştik. Beraber kelimesi yanlış anaşılmasın Yusuf Sinan hocamız öyle bir hocadır ki boy ortalama kendisinden bi 5 cm uzun olan sınıfın (benim katkılarımla) tamamını sindirmiş kendinden korkar hala getirmiş bi hoca (evet üniversitedeyiz) bunun yüzünden ödevi beraber yapma şansımız yok anca mantıkta biraz tartışabilirdik. Herneyse durum itibari ile yatmıştı oda (her gece tutupta nargile içmeye gidersek olacağı buydu). Sabah buluşuldu ve sınıfa kapanıldı. Beklenenin gibi yapılamayacağı anlaşıldı. Mehmet Göktürk Hocamızın "akşam burda mı kalıyorsunuz ?" sorusundan sonra anladık ki gitme vakti gelmiş (Okulda kalmak düşüncesi çok tatlı geldi bana ve cidden yapmayı planlıyorum, bi klup odası hallolsun) ben umudu kesip yarına attım ödevi, Ömer faruk "Bir şekilde yetiştiririm" dedi ve de yetiştirdi. Neyse güç bela bir C ödevinden sıyırdıktan sonra daha önümüzde Casper toplantısı gibi bir toplantı olduğunu anlayarak biraz daha tempolanmaya başladık. Nereye tempolanıyorsak. Onu da vers. 0.99 da anlatırım.

He yanlız Casper Laptopu olmayanlar lütfen okumasın gelecek olanı. Neden mi ? Nedenini anlatırım :P

Bahar ?! Part 0.33

Neyse kazması ile küreği ile ve bol bol "miyah"laması ile bir Mart'ı daha atlattık. Kediler artık daha sakin, daha oturaklı ama bizim buralarda asıl muhabet şimdi başlıyor.

Bahar geldi. (Geldi gelmesine de bana mı geldi... Hala sapım lan...) Kedilerde 1 ay mart deyip geçtikte; insanlar şimdi bahar aşkıydı, yaz aşkıydı derkene miyahlama sezonlarımız 6 aya yayılmış durumda. Hep biz mi kedilerden çekecez biraz da onlar bizden çeksinler.

Şimdi ilk olarak Mart ayı sonu durum değerlendirmesi yapalım. En son bloga yazdığımdan beri baya baya hatta bayaaaaaa bir şeyler yapmış durumdayım Ankara gezisi, Casper gezisi derken Martın sonu ettik. aslında bunların hepsinden en az 3 tane çıkar ya özet geçelim hemen. Ankara gezisinin tamamen en büyük olayı Fairy-chandı. Bir kız düşünün beline kadar sarı saçlı, gözlüklü ve de güzel. Şimdi beyler hayat etmeyi kesin... (Kirletmein bakayim Fairy-chanınmı, yoksa Senelian seal of approval'ı yersiniz gözünüze) ama Ankaralı... Başka ne vardı Ankara gezisinde derseniz, geri kalanı pekte heyecan verici şeyler değilde doğru söylemek gerekirse. Asıl bomba geri dönüştü...

O neydi dercesinde yaşanmış bir 7 saat düşünün. Bir minibüs hayal edin 17 kişilik arkada bir 4 lü koltuk ve 3 gündür yıkanmayan 15 erkek... Düşünün düşünün iğrenmeyin. O neydi ya öyle böyle değil arabanın arkası bildiğin erkeklik kokuyor. Hele bide Ercan abi'nin (kendisi okulun bize tahsis ettiği şöför beyamca dayı olmak üzere bayaaa da sosyetiktir, bilen bilir.) benzin yakar diye klimayı açmadığını düşünün (pencere yok evet ehue) arkaya bakınca (evet direk kaçtım arkadan) sıcaklıktan buharlaşan hormonların sebebi ile görüntü kırılması oluşmuş durumda. Millet öldü ölecek (aslında başka bir ihtimal var ki... yok abi yok ona hiç girmiyorum). Hele arkadaki 4lü (isim vermek gerekirse Zekeriya, Türkay,Ömer Faruk bide Ahmet) birimiz hepimiz hepimiz birimiz modunda kaynaşma ve dayanışma içinde idi. Neyse bir şekilde ikna ile klima açıldı ama ne çare o zamanda bendeniz sessiz, baygın ve patlamaya hazır kalabalığa vermeye başladım gaz (metan gazı değil canım ondan yeterince vardı.) neyse binbir rezillik ile eve gittikten sonra çıkardığım çoraplarında hakkını vermek istiyorum. Arkadaşlara zenginleştirilmiş Uranyum kategorisine girdiğinde karantinaya alındı. Rapora göre kuantum sıçraması yapabilme özelliğine sahipmiş hemde ters yöne...

Neyse sazlı sözlü ankara gezimizden sonra okulumuza (aslında evime, yatağıma ve banyoma kavuşmanın sevincide neyse) kavuşmanın sevinci ile c dersi ödevine daldık ki dalış o dalış...

Neyse çıkmasını daha sonra anlatırım...